Kore sinemasına duyduğum hayranlık gizli saklı bir şey değil. Oldboy, The Handmaiden, The Wailing, Memories of Murder, Train to Busan… Bu filmler bana göre yalnızca Kore sinemasının değil, dünya sinemasının da zirve örnekleri.
Aşk filmlerini bilinçli olarak dışarıda bırakıyorum; bana fazla steril ve yapay geliyorlar. Ama gerilim, gizem, aksiyon ve karanlık dram söz konusuysa Kore sineması, hikâyeyi seyircinin boğazına düğüm gibi oturtmayı iyi biliyor. Yeni bir Kore filmi arayışım da bu yüzden beni Unlocked’a, bizdeki adıyla Kilitsiz’e götürdü.
2023 yapımı, Kim Tae-joon’un yönetmenliğini yaptığı ve yaklaşık 117 dakika süren film, çok basit görünen bir olayla başlıyor: Genç bir kadın otobüste telefonunu düşürüyor. Telefon bulunuyor, geri dönüyor ve hayat kaldığı yerden devam ediyor sanıyoruz. Ama asıl mesele, telefonun dönmesiyle başlıyor. Çünkü o telefon artık sadece bir cihaz değil; kızın özel hayatına açılmış bir kapı. Mesajlar, konum, alışkanlıklar, gündelik rutin… Hepsi sessizce izleniyor ve kontrol edilmeye başlanıyor.
Filmin asıl gücü burada yatıyor. Ana karakterin hayatı son derece sıradan: işe gidiyor, arkadaşlarıyla görüşüyor, babasına yardım ediyor. Ne “özel” ne de uç bir hayat. Tam da bu yüzden rahatsız edici. Çünkü telefon düşürmek, bir yabancının bulup araması, teşekkür edip kullanmaya devam etmek hepimizin yapacağı şeyler. Film, kötülüğü olağan bir anın içine yerleştiriyor. Sapık karaktere dair klasik “travmatik çocukluk” açıklamalarına mesafeli durması da ayrıca dikkat çekici. Her kötülüğün dramatik bir nedeni olmak zorunda olmadığını, bazen insanların sadece kötü olabildiğini ima ediyor.
Bir kadın olarak izlerken gerildiğimi inkâr edemem. Çünkü anlatılan şey fazlasıyla mümkün. Telefonlarımız hacklenebilir, hayatlarımız izlenebilir, sınırlarımız biz fark etmeden ihlal edilebilir. Film bunu bağırarak değil, usul usul hissettirerek yapıyor. Kilitli sandığımız hayatların aslında ne kadar savunmasız olduğunu yüzümüze çarpıyor. Akışı güçlü, senaryosu tutarlı, gerilimi diri. Benim notum net: Beş üzerinden dört. İzledikten sonra telefonuna bakışın değişiyorsa, film görevini yerine getirmiştir.
