Bazen yazıyoruz… Çünkü susarsak içimiz rahat etmiyor. Toplumun derdini, insanımızın sıkıntısını dile getirmek bizim işimiz. Belki birileri okur da utanır. Belki birileri “biz ne yapıyoruz?” diye kendine sorar. Biz üzerimize düşeni yapalım. Haluk bilmezse, Maluk bilir… Bu topraklar Müslüman bir ülke diye bilinir. İnancımız, kültürümüz, geleneklerimiz bayram üzerine kuruludur. Bayram demek; kucaklaşmak demek. Bayram demek; paylaşmak demek. Bayram demek; çocukların sevindiği, büyüklerin hatırlandığı gün demek. Avrupa’da Noel yaklaşır, yılbaşı yaklaşır… Marketler kampanya yapar. Alışveriş merkezleri indirim üstüne indirim açıklar. “İnsanlar mutlu olsun” diye uğraşırlar. Bizde ise bayram yaklaşınca içimize bir sıkıntı düşer. BAYRAM SEVİNCİ YERİNE FİYAT ENDİŞESİ Şeker alacak vatandaş kara kara düşünür. Et alacak baba hesap yapar. Torununa harçlık verecek dede cebini kontrol eder. Çünkü bilir ki bayram yaklaştıkça fiyatlar artacaktır. Sanki bayram bereket değil de zam habercisidir. Sanki paylaşma ayı değil de fırsatçılık dönemi gelmiştir. Bu gerçekten içimizi burkmuyor mu? BAYRAM KİMİN İÇİN? Bayram zengin için zaten bayram. Ama dar gelirli için her geçen yıl biraz daha ağır. Bir annenin çocuğuna yeni bir kıyafet alamadığı için mahcup bakışı… Bir babanın kasap önünden geçerken başını eğişi… Bir emeklinin torununa vereceği harçlığı hesap ederken iç çekişi… İşte asıl bayram gerçeği burada. Oysa bayram, en çok ihtiyacı olana nefes olmalı. En çok dar gelirlisinin yüzünü güldürmeli. VİCDAN NEREDE? Dini bayram dediğimiz günler yaklaşırken fiyat artırmak hangi inanca, hangi ahlaka sığar? Ticaret elbette yapılacak. Kimse zarar etsin demiyoruz. Ama bayram öncesi insanların çaresizliğini fırsata çevirmek… İşte bu içimizi acıtıyor. Belki biz yine yazacağız. Belki yine birileri kızacak. Ama biz susmayacağız. Çünkü bayram sadece takvimde yazan bir gün değildir. Bayram vicdandır. Bayram merhamettir. Bayram insan kalabilmektir. Haluk bilmezse… Maluk bilir.